FuckExistance Flughafen

XXII

FuckExistance Flughafen

Kötü havalarda bir türlü kalkmayan uçakların üzerine alkol fışkırtılması gibi sıkıştığım bu karlı ve buzlu ortamda kendi üzerime alkol atıyorsam tamamen kalkıp gitmek istediğimden kaynaklanıyor aslında her türlü sorunun varlığın o büyük ve bitmeyen ağırlığı üzerinde hiçbir önemi kalmaması benim ağrımaya meyilli beynimin kendi konfor alanında uydurduğu binlerce mutsuzluğun bir gereksiz üzüntü yığını olması benim bilincimin içindeki iç seslerin yığını arasındaki bir tek bilgenin beyaz sakallarını okşayarak bana bunların hepsinin geçici olduğunu hatırlatmasından ibaret hayat her şeyin tekrar tekrar oynatılan ama her seferinde biraz daha kötüleşen o seslerin bir süre sonra bir cızırtıya yada kabuslara yakın bir çeşit bağırtıya dönüşmesinden kurtulamıyorum hayallerimin yıkılmasının etkisinden ve sonra hayallerimin yok olmasına alışıp hiç hayalim olmaması durumunun beni bir çeşit her anın şimdi olduğu ve hiçbir geçmişin ve geleceğin olmadığı o depresif carpe diem duygusunun durgunluğuna bırakıyor olmasına kendimi kaptırıyorum yazmıyor olmanın var olmuyor olmakla eş değer olduğu eşiği geçip aslında hiçbir zaman hiç birşeyin var olmadığı ve bilinçlerin evrimsel oyunları olduğu gerçeğine kendimi kaptırıyorum tam inerken uçak üzerindeki alkol kokusu beni sarhoş ediyor kaptan pilotun sesindeki gereksiz rahatlık kulaklarıma o bitmeyecek hissi verilmeye çalışılmış yolculuğun bitmek üzere olduğu gerçeğini fısıldıyor gerçekliğin kontrol kulesi ışıklarını yakıp söndürürken benim uçak o hava alanına iniyor.

09/01/2017

Ataşehir